Ýstanbul’un merkezinde bir þehir
Sanki barýþ deðil, savaþ alanýdýr.
Hürriyetin, baðýmsýzlýðýn deðerini bilmeyenler
Bir gün güzelliðe deðil, belâya bulanýr.
Deðerli okuyucularým!
Televizyon görüntülerini izlerken duyduðum üzüntünün haddi hesabýnýn olmadýðýný belirtmeliyim. Ne biçim iþçi, ne biçim sendika baþkaný bunlar. Herhalde hürriyet bunlara çok fazla gelmiþ. Gariban halkým çaresizlik içinde derdine çare aramakta, oradan oraya koþmaktadýr. Bazý televizyoncularýn usta kýytýrýk bazý spikerleri durmadan polisin attýðý biber gazýný sadece ekrana getirmekte, tek suçlu sanki onlar, yöneticiler, polisler yazýklar olsun. Bu ülkede doðru konuþan, yazan beþ kiþi yoksa, inanýn orada hem hayat zora girer, hem de topraðýn altýndakilerin kemiði sýzlar. Bu vatanýn bize nelere mal olduðunu bilmeyen gafillere göz yumanlar bilmem bu dünyadan nasýl ayrýlýrlar. Bu satýrlarý yazarken iki olay aklýma geldi. Birincisi Osmanlý Devletinin son döneminde Osmanlý-Rus savaþý sonunda imzalanan Ayestafenos(Yeþilköy) anlaþmasý sýrasýnda Saffet Paþa’nýn aðlayarak söylediði sözlerdir. 1878 yýlýnda söylenen sözden çýkaracaðýmýz çok önemli ders vardýr. Paþa hem imza atar, hem de der ki:”Aðla gözlerim aðla, bize hicran yaraþýr, erkeði olmayan memlekete düþman yaraþýr.”
Diðer önemli konu Taksim’e camii yapýmýyla ilgili hatýrladýðým bir konudur. Taksim, en az 700bin Müslüman, 30bin civarýnda gayri müslümün oturduðu bir semttir. Mesai saatlerinde sanýrým 2,5milyonu bulmaktadýr. Burada 14-15 kilise, bir havra gayri müslümlere hizmet verirken bu kadar Müslüman için sadece 3 mescit vardýr. 1950 den bu yana bir camii projesi vardýr. Bir ara emekli general Sami Karamýsýr’ýn dernek baþkanlýðýný yaptýðý bu dernek bir türlü bunu gerçekleþtirememiþtir. Anýtlar yüksek kurulu “Tarihi eser vardýr.” Bahanesiyle buna izin vermemiþtir. Hem Adnan Menderes hem de Turgut Özal burada bir camii yapýmýný gerçekleþtirememiþtir. Þimdi de bayram adý altýnda her türlü bozgunculuðun hedefidir.
Deðerli dostlar! 01 Mayýs 1977 yýlý ülkemiz için kara bir yýldýr. Bayram adý altýnda yapýlan tören sýrasýnda 37 insanýmýz hayatýný kaybetti. Þimdi görüyorum da tarihten ibret almayan, milletinden utanmayan, Allah’tan korkmayan sendika yöneticileri, siyasetçiler, görünmeyen mihraklar kan peþindedir. Doðrusu edep, hayanýn kaybolduðu bir ortamda yaþýyoruz. Allah bu gariban milleti korusun diyecek sözüm çok ama faydasýnýn olmayacaðýný biliyorum, ne var ki gönül buna razý deðil, Allah bunlarý da ýslah etsin dileðiyle saðlýcakla kalýn. |