Yol Arkadaşın Kalbine Denkse…
Hayat, başlı başına uzun bir yolculuk. Bu yolculuğun güzelliği, çoğu zaman yanımızdaki yol arkadaşına bağlı. Çünkü insan, en çok kimle yürüyorsa ona benziyor, onunla şekilleniyor.
“Yol, dengin ile yürürsen güzeldir” sözünün özünde büyük bir hakikat var. Hayat arkadaşınız sizin kalbinize denkse, dağlar da aşılır, denizler de geçilir. Ama kalbinize denk olmayan biriyle çıktığınız yolculukta, en küçük engel bile devleşir.
Bugün ilişkilerde en çok aranan şey aslında budur: denk düşmek. Aynı hayalleri kurmak zorunda değilsiniz belki ama aynı yöne bakabilmek, birbirinin hızını anlayabilmek, ihtiyaç duyulduğunda yanında olabilmek… İşte gerçek yol arkadaşlığı böyle başlar.
Bir kadının inceliği, bir erkeğin omuz gücüyle birleştiğinde; bir erkeğin kararlılığı, bir kadının şefkatiyle buluştuğunda yol çok daha anlamlı hale gelir. Fıtrat farklılık değil, tamamlayıcılık içindir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ile Hz. Hatice validemizin birlikteliği bunun en güzel örneğidir. Varlıkta da yoklukta da birbirine yol arkadaşı olan bu iki mübarek insan, hayatın yükünü birlikte taşıdılar. Hz. Hatice validemizin desteği, Efendimizin omuzundaki yükü hafifletti; Efendimizin merhameti de onun kalbini huzurla doldurdu. İşte denk olan yol arkadaşlığı, insanı en ağır imtihanlardan bile dimdik çıkarır.
Günümüzde çoğu insan, yol arkadaşını seçerken dış görünüşe, maddiyata, statüye bakıyor. Oysa bunlar yolun süsleri. Gerçek yol arkadaşlığı, kalbin kalbe denk düşmesinde gizli. Yanında yürüdüğünüz kişi, size kendinizi güçlü hissettiriyorsa, omuzunuza yaslandığınızda huzur buluyorsanız, işte o zaman yolun zorluğu hafifliyor.
Unutmayalım, yol tek başına da yürünebilir. Ama kalbine denk bir yol arkadaşıyla yüründüğünde yol sadece kolay değil, aynı zamanda anlamlı da olur.